لحظه ای را شاهد بودم که تنها این جمله در ذهنم نقش بست.
اگر شیعیان ما به اندازه یک لیوان آب به دنبال ما می گشتند، قطعا مارا پیدا می کردند.
به زندگی خودم فکر کردم، چشمهایم نمناک شد و به غریب بودن یار خویش فکر کردم که....
که در روز چند ساعت به او فکر می کنم؟
چقدر احوالم مرتبط با اوست؟
هیچ پاسخی جز سکوتی غم بار ندارم.
عزیز فاطمه از اینکه در روز به تو کمتر فکر می کنم مرا ببخش.
این روزها شاید مردم به این فکر نمی کنند که اگر تو بیایی تمام مشکلاتشان حل خواهد شد.
مهدی جان به داد ما برس و مارا از این ظلمتها نجات بده.
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم دی 1387ساعت 4:9 توسط وحید چکشی
|
